Kosmetyka w starożytnym Egipcie

Kosmetyka w starożytnym Egipcie, jak również w innych państwach tego okresu, łączyła się często z magią, religią i medycyną. W papirusie Ebersa znajdujemy przypowieść „o darowaniu zielonej i czarnej szminki”. W świątyniach podczas obrzędów rytualnych używano szminek ocznych. W tym samym papirusie w recepturach ocznych figuruje 19 razy szminka zielona, która z pewnością służyła nie tylko do upiększania twarzy i nadaniu wyrazistości oprawie oczu, lecz spełniała rolę profilaktyczną, zabezpieczając oczy przed jaglicą, stanami zapalnymi spojówek i innymi chorobami oczu.

Wiaty rowerowe
http://www.pro-city.pl
Oferujemy elementy małej architektury dla klientów na terenie całego kraju.
Nasza oferta to głównie produkty francuskiej marki PROCITY.

Stosowaniu szminek ocznych można przypisywać pewne znaczenie zabezpieczające przed rażącym światłem, kurzem, wiatrem i owadami w Egipcie. Starożytny Egipt jest przykładem znakomitego rozwiązania i wzajemnego powiązania wielu problemów zdrowia i urody, często naśladowanych do dziś dnia. I tak np. współczesny sposób epilacji brwi wykonywany jest według wzoru Kleopatry (królowej egipskiej, która znała się na kosmetyce, napisała książkę poświęconą temu zagadnieniu, a łysiejącemu Cezarowi podawała recepty na porost włosów), niektóre sposoby uczesania na wzór sfinksa, a stosowanie zieleni brylantowej, zarówno dla celów upiększających, jak i leczniczych (przy zapaleniu brzegów powiek) według starożytnych Egipcjan.

W momencie opanowania Egiptu przez dynastię perską wystąpił wyraźny wpływ zarówno kultury, jak i kosmetyki perskiej, odznaczającej się m.in. bogatą dekoracyjnością i szerokim stosowaniem wonnych olejków. Persjanki do pielęgnowania ciała używały mnóstwa wonnych olejków wyrabianych z cyprysów, cedru i mirtu. Wytworem perskiej sztuki kosmetycznej są: olejek „Róże Szyrazu”, woda różana, mleczko migdałowe. Największym jednak wkładem nie tylko do kosmetyki starożytnej, ale i do współczesnej, jest henna perska z drzewa Lawsonia inermis, jedna z najwcześniejszych substancji leczniczo-kosmetycznych znalezionych w zapiskach historycznych. Henna arabska (Al Khanna) była i jest dotąd otrzymywana ze sproszkowanych liści wymienionej rośliny. Henna farbuje włosy blond na rudo, a ciemne na kolor mahoniu. Po dodaniu do niej innego barwnika roślinnego indygo, który także rósł od niepamiętnych czasów w Persji, można otrzymać przy farbowaniu włosów kolory: brązowy i czarny. Po dodaniu rumianku, rosnącego w Persji, otrzymujemy odcienie żółtawe. Peruki również były znane w starożytności w Persji, Egipcie i innych krajach. Za czasów Artakserksesa III wyrabiano sztuczne grzywki z prawdziwych włosów, które dostarczali długowłosi Licyjczycy. Aby uwydatnić kształt brwi i oczu, używano – podobnie jak w Egipcie – tłuczonego antymonu i sadzy.

Pierwszą szminką do warg był szkarłat wytwarzany ze śliny ślimaka szkarłatni. Aby policzkom nadać różową barwę, używano maku namoczonego w lodowatej wodzie. Fałdy i zmarszczki pokrywano grubą warstwą bieli ołowianej i kredy (te niezmiernie szkodliwe substancje stosowano nagminnie we Francji w XVIII i XIX w. pod nazwą „blanche”).

Starano się usuwać defekty cery i odmładzać ją za pomocą „maseczek piękności”, które nie są bynajmniej wynalazkiem nowoczesnego przemysłu kosmetycznego. Już przed tysiącami lat Persjanki, Egipcjanki, Greczynki nakładały je na twarz, aby utrzymać cerę w stanie młodzieńczej świeżości.

Kąpiele higieniczne łączono często z zabiegami upiększającymi, nacierając całe ciało wonnymi olejkami, w których lubował się starożytny Wschód, a szczególnie Persowie i Żydzi. Jeżeli chodzi o Żydów, to Biblia jest skarbnicą „wiedzy kosmetycznej’.’. Możemy tam znaleźć bardzo wiele przepisów kosmetycznych, opisów zabiegów higienicznych i sposobów pielęgnowania i upiększania ciała. Medycyna i kosmetyka żydowska znajdowała się pod ogromnym wpływem lecznictwa i higieny, a również sztuki upiększania starożytnego Egiptu i Chaldei.

Jak podaje legenda, pierwszym znanym środkiem upiększającym było, pochodzące z biblijnego raju między Eufratem a Tygrysem, jabłko, które dojrzało na drzewie wiadomości. Witaminy z tego wspaniałego i do dziś cieszącego się chyba największą popularnością na świecie owocu prawdopodobnie tak korzystnie wpłynęły na urodę Ewy, że śpiący dotąd w cieniu drzew Adam znalazł się pod jej urokiem. U potomków Ewy znacznie wzrosło zainteresowanie środkami upiększającymi i w ten sposób doszło na świecie do rozwoju produkcji kosmetyków.